[Fic-1869/6918] However, I know...
posted on 26 Jan 2009 21:00 by akumichan in FIC
However, I know...
......ทำไมนะ......
......ทำไมทุกการกระทำของคุณ......
......ผมต้องคอยเฝ้ามองมันไว้......
......
......หรือมันเป็นเพราะ......
......เพราะผมได้แต่เฝ้ามองคุณอยู่ห่างๆตลอดไป......
......
"ไง?"
น้ำเสียงที่แสนราบเรียบเย็นชากล่าวขึ้นทันทีที่ย่างกรายเข้ามาในห้องเก่าๆ มือสลัว มีเพียงแสงอรุณสาดส่องเข้ามาตามรอยแตกร้าวเพียงน้อยนิด.... หลังจากฝ่าฟันคร่าชีวิตนับสิบเข้ามายืน ณ ที่แหง่นี้.. ตรงหน้าเจ้าของนัยตาสองสีที่แสนจะไม่เข้ากัน...
"หาแทบแย่แน่ะ นายคือหัวโจกของเรื่องนี้รึ?" ผู้มาเยือนยังคงเอ่ยต่อไป...
ริมฝีปากบางเหยียดยิ้มแบบที่ถนัด ก่อนจะเอื้อนเอ่ยถ้อยคำ... ตอบคำถามของผู้มาเยือน
"Kufufufu... ก็คงจะประมาณนั้นล่ะมั้งครับ... แล้วก็เป็นกฎบัญญิตใหม่ของเมืองนามิโมริแหง่นี้ด้วย!"
"ละเมออยู่รึไง นามิโมริไม่จำเป็นต้องมีกฎถึง 2 หรอก!"
"คิดเหมือนกันเลยครับ เพราะฉะนั้นผมจะเป็นกฎเอง คุณไม่มีความจำเป็นแล้ว!"
"เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้หรอก เพราะฉันจะขยี้แกให้ตายที่นี่!!"
......ทุกถ้อยคำ ทุกเหตุการณ์ในวันนั้น...... ผมยังจำได้ดี......
คุณพ่ายแพ้ให้แก่ผม...... เพราะกลโกงที่ผมใช้...... ดอกซากุระนั่น มันช่างสวยงามเกินจะบรรยาย แต่ในตอนนั้นมันกลับเป็นดั่งอสรพิษร้ายที่ค่อยๆคืบคลายเข้ากัดกินชีวิตคุณ
ความพ่ายแพ้ ความอัปยศ ครั้งแรก ครั้งยิ่งใหญ่ของคุณ...... เกิดขึ้นเพราะผมและดอกซากุระ......
......ผมมั่นใจว่าคุณจะต้องแก้แค้นผม และตรงเข้าขย้ำผมทันทีที่ได้เผชิญหน้ากันอีกครั้ง...... รวมทั้งดอกซากุระนั่น คุณคงจะเกลียดมันอย่างสุดใจ......
ใช่...... ผมมั่นใจว่ามันจะต้องเป็นอย่างนั้น......
แต่ทำไม......
ผมถึงเห็นดอกซากุระสีชมพูหวาน บานเต็มต้นรายล้อมรอบบ้านของคุณ??
ทำไมผมถึงเป็นคุณจ้องมองไปยังดอกซากุระอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน......
......นั่นเพราะคุณชอบมัน...... จึงมอง......
......หรือเพราะเกลียดมาก...... จึงปลูก...... จึงมอง...... ไว้เป็นเครื่องเตือนใจถึงความแค้นที่มีต่อผม......?
แน่นอน ผมไม่อาจรู้คำตอบได้......
เพราะผมก็ได้แต่มองดูคุณห่างๆอยู่อย่างนี้......
เร้นกายให้สายหมอกยะเยือกช่วยโอบอุ้มอำพรางกายจากสายตาของทุกสรรพสิ่ง......
สายหมอกได้แต่คอยเฝ้ามองเมฆาเสมอ......
จะมีสักวันไหม...... ที่เมฆาอันสูงส่งจะหันมามองสายหมอกที่แสนต่ำต้อย
จะมีสักวันไหม...... ที่เมฆาและสายหมอกจะได้พานพบกัน
แม้จะรู้ว่าไม่มีทางได้อยู่เคียงข้าง......
เพราะเมฆานั้นอยู่เคียงกายนภาเสมอ......
แม้จะรู้ว่าเมื่ออรุณเฉิดฉาย......
สายหมอกก็จำต้องลาลับ......
แม้รู้ว่าเมฆานั้นแข็งแกร่ง และยืนยง......
ส่วนสายหมอกนั้นอ่อนแอ และล่องลอยจวบจนจางหาย......
แต่สายหมอกก็ยังคงจ้องมองไปยังเมฆา......
......ผู้ที่อยู่แสนไกล......
หวังซักวันสายหมอกจะสามารถล่องลอยขึ้นไปอยู่เคียงคู่เมฆา......
แม้จะรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้......
แม้จะรู้ว่าไม่มีวันนั้น......
......
แต่สายหมอกก็จะยังคงเฝ้ามอง......
และ......
รอคอย......
......
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ครั่กๆๆๆ เน่ามั้ย??? 55555จขบ.เกิดนึกครึ้มอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้มานั่งเขียนฟิก(โคดสั้น)เล่นๆ...
ใช้จุดเปลืองมากมาย! =[]=""
แล้วไม่รู้ว่ามันเป็นฟิก 1869 หรือ 6918 ดีด้วย 555
แต่ตั้งใจแต่งให้เป็น 1869 =w=b
ใครไม่ชอบก็ตินตนาการเป็น 9618 ซะนะ! *โดนตรบ*
=w=~//
ใครทนอ่านได้จนจบรักตายเลย! 55 5 5
อนึ่ง... วันนี้งานใหญ่จบไปอีก1อย่าง... ดีจ๊ายดีใจ เลยมานั่งอู้ =w=//
กร๊ากกกกกกกก ก ก ก ก
อนึ่ง... ตอนนี้อยากประกาศให้โลกรู้ว่า....
อิคุมิอยากทำอ๊อพพพพ อยากคอสอะไรอลังๆ! กร๊ากกกกกกกก
ชอบอะไรที่มันท้าทายความสามารถ มันสนุ๊กสนุกกกก ฮา~
แต่ทรัพย์ไม่มี... แป่วววว = =""
*เดินหน้าเก็บตังเพื่อโปรอลังๆต่อปาย...*
PS* แล้วเจอกันซักวันหนึ่ง... *โดนตรบ*
